Pozarządowy Instytut Społeczeństwa Obywatelskiego i Partnerstwa

Lokalna skala jest tu świadomym wyborem. Rozwój nie musi oznaczać większego budżetu, zatrudnienia ani szerszego obszaru działania.

Źródła finansowania

Typowe: lokalne konkursy ofert (gmina, powiat, region), małe granty i regranting, środki ARiMR dla KGW, konkursy fundacji, lokalny sponsoring, środki członków, darowizny i zbiórki. Przy spełnieniu warunków: większe konkursy, programy ogólnopolskie, partnerstwa z lokalnym biznesem.

Co pozwala finansować

Dobrze: małe inicjatywy, wydarzenia i festyny, warsztaty, działania dla dzieci, rodzin i seniorów, drobne doposażenie miejsc wspólnych. Trudniej: regularną, rozbudowaną ofertę, stały zespół, koszty bieżące, projekty z dużym wkładem własnym.

Warunki wejścia

Potrzeba albo pomysł zakorzeniony w społeczności, ludzie gotowi działać, podstawowa umiejętność napisania i rozliczenia wniosku, lokalne relacje i miejsce do działań. Zakres projektu dopasowany do dostępnego czasu.

Zasoby i kompetencje

Lider lub liderka, osoby gotowe przejąć odpowiedzialność za konkretne zadania, wolontariusze, czas poza pracą zawodową, dostęp do lokalu lub świetlicy, lokalni partnerzy, informacja o konkursach.

Potencjał

Znajomość potrzeb mieszkańców i ich zaufanie, szybkie reagowanie, niskie koszty stałe dzięki lokalnym zasobom, elastyczny dobór działań, łączenie małych grantów, środków własnych i wsparcia rzeczowego.

Ograniczenia i ryzyka

Zależność od jednej osoby lub małego zespołu, ograniczony czas, okazjonalność i niepewność grantów, procedury nieprzystające do małej skali, brak środków na administrację.

Granica profilu

Pojawia się, gdy okazjonalne inicjatywy stają się regularnymi zobowiązaniami wobec mieszkańców, a ich obsługa przekracza możliwości osób działających społecznie. Nie wyznacza jej kwota budżetu.

Ścieżki rozwoju

Umacnianie lokalnego charakteru bez zwiększania skali, stopniowe poszerzanie działań o nowe grupy i tematy albo przejście do większej skali, najczęściej w stronę profilu usługowego.

Dobre dofinansowanie to niekoniecznie największe, lecz takie, które pasuje do skali działań, dostępnego czasu i możliwości osób zaangażowanych.

Regularne usługi: od pomocy społecznej, wsparcia osób z niepełnosprawnościami i rodzin po edukację, sport i integrację migrantów. Finansowanie publiczne jest tu zwykle podstawą, ale nie zawsze pokrywa pełne koszty.

Źródła finansowania

Typowe: konkursy ofert samorządów, programy ogólnopolskie (m.in. PFRON, Fundusz Solidarnościowy, EFS, NIW, programy ministerialne), zamówienia publiczne na usługi społeczne. Duże znaczenie mają umowy wieloletnie. Przy spełnieniu warunków: partnerstwa z biznesem, zlecenia od innych podmiotów, odpłatne usługi specjalistyczne.

Co pozwala finansować

Dobrze: prowadzenie placówek i punktów, regularne usługi opiekuńcze, terapeutyczne, edukacyjne i aktywizacyjne, wynagrodzenia specjalistów. Trudniej: koszty stałe i zatrudnienie „pomiędzy projektami”, zarządzanie, inwestycje i infrastrukturę, rozwój kadr, wzrost cen i płac.

Warunki wejścia

Rozpoznane potrzeby odbiorców, stabilna kadra spełniająca wymogi branżowe, zaplecze administracyjne i finansowe, doświadczenie w zadaniach publicznych, wkład własny i płynność pozwalająca działać przed wpływem dotacji. Do większego finansowania dochodzi się zwykle stopniowo.

Zasoby i kompetencje

Doświadczenie branżowe i kadra specjalistyczna, koordynatorzy, zaplecze księgowe i kadrowe, lokal i wyposażenie dostosowane do odbiorców, umiejętność liczenia rzeczywistych kosztów usług, relacje z samorządem.

Potencjał

Odpowiedź na trwałe potrzeby społeczne, ciągłość wsparcia, miejsca pracy i specjalistyczne kompetencje, większe i wieloletnie działania, stopniowe łączenie środków publicznych z odpłatnością.

Ograniczenia i ryzyka

Zależność od decyzji instytucji publicznych, dotacje nienadążające za kosztami, przerwy w finansowaniu między projektami, odpływ specjalistów do lepiej płacących sektorów, duże obciążenie administracyjne.

Granica profilu

Pojawia się, gdy dalsze świadczenie usług w dotychczasowy sposób nie jest możliwe bez obniżenia jakości, pogorszenia warunków pracy albo zmiany sposobu finansowania i zarządzania.

Ścieżki rozwoju

Stabilizacja i ciągłość usług, rozwój jakości i specjalizacji albo model mieszany: środki publiczne uzupełnione przychodami z działalności odpłatnej lub gospodarczej.

Finansowanie powinno być dopasowane do usługi, jej kosztów i potrzeb odbiorców, a nie odwrotnie.

Cel społeczny realizowany przez rynek, np. miejsca pracy dla osób zagrożonych wykluczeniem albo większa dostępność usług. Misja zależy od sprawności modelu gospodarczego, a działalność gospodarcza musi zachować sens społeczny.

Źródła finansowania

Typowe: sprzedaż produktów i usług klientom indywidualnym, firmom, szkołom i samorządom. Przy spełnieniu warunków: wsparcie zatrudnienia (PFRON, OWES, PUP), programy ministerialne, dotacje na rozwój, preferencyjne pożyczki dla ekonomii społecznej, współpraca z biznesem.

Co pozwala finansować

Dobrze: koszty bieżące, wynagrodzenia i miejsca pracy, sprzęt, rozwój oferty i inwestycje. Trudniej: działania nieodpłatne, duże inwestycje, utrzymanie zespołu przy mniejszym popycie, koszty, których nie da się przenieść na klienta.

Warunki wejścia

Konkretny produkt lub usługa i realny popyt, konkurencyjna jakość i cena, zespół z kompetencjami sprzedażowymi i menedżerskimi, kapitał na start i płynność, jasny związek działalności rynkowej z celem społecznym. Misja nie zastępuje jakości ani ceny.

Zasoby i kompetencje

Fach i kompetencje branżowe, liczenie kosztów, cen i rentowności, sprzedaż i marketing, umiejętność wspierania reintegracji pracowników, baza klientów, lokal i sprzęt.

Potencjał

Miejsca pracy i aktywizacja osób zagrożonych wykluczeniem, uniezależnienie części działań od grantów, nadwyżka przeznaczana na cele społeczne, lokalny rynek usług społecznych, różnorodność klientów i produktów.

Ograniczenia i ryzyka

Konkurencja i presja cenowa, niska marża, sezonowość, koszty ponoszone z wyprzedzeniem, przeciążenie osób zarządzających, absencje i rotacja pracowników, napięcie między efektywnością a misją.

Granica profilu

Pojawia się, gdy dalsze zwiększanie sprzedaży przekracza możliwości rynkowe, finansowe lub organizacyjne albo utrudnia realizację celów społecznych. Wzrost przychodów nie oznacza automatycznie wzrostu rentowności.

Ścieżki rozwoju

Umacnianie modelu rynkowego, dywersyfikacja klientów i produktów, specjalizacja albo rozwój zaplecza i skali, o ile wzrost nie wyprzedza możliwości organizacji.

Profil nie polega na zastąpieniu grantów sprzedażą, lecz na dopasowaniu mechanizmów finansowania do poszczególnych elementów misji.

Opiera się na relacjach, zaufaniu i identyfikacji ludzi z misją. Darczyńca nie jest wyłącznie źródłem pieniędzy, może stać się częścią społeczności skupionej wokół celu.

Źródła finansowania

Typowe: darowizny indywidualne i regularne wpłaty, darowizny firm, sponsoring, 1,5% podatku, zbiórki publiczne i internetowe. Przy spełnieniu warunków: strategiczne partnerstwa z biznesem, konkursy publiczne, granty fundacji, także zagranicznych, sprzedaż powiązana z misją.

Co pozwala finansować

Dobrze: bezpośrednią pomoc, działania interwencyjne, opiekę i terapię, pilne potrzeby nieobjęte grantami, wybrane inwestycje. Trudniej: działania systemowe i rzecznicze, badania, długoterminową profilaktykę, zaplecze organizacyjne niewidoczne dla darczyńcy.

Warunki wejścia

Wyraźny cel, z którym darczyńca może się utożsamić, wiarygodność i dokumentowanie efektów, umiejętność opowiadania o misji, przejrzystość wydatków, gotowość zarządu do inwestowania w fundraising, który nie daje efektów od razu.

Zasoby i kompetencje

Społeczność darczyńców i wolontariuszy, osoba lub zespół od fundraisingu, kompetencje komunikacyjne i cyfrowe (baza darczyńców, mailing, platformy wpłat), budżet na kampanie. Na początek wystarczą proste narzędzia.

Potencjał

Elastyczne środki na potrzeby, których nie obejmują granty, ciągłość niezależna od kalendarza konkursów, dodatkowa „noga” finansowa obok grantów i przychodów własnych, rozproszenie ryzyka.

Ograniczenia i ryzyka

Nieprzewidywalność wpływów, wrażliwość na kryzys, zależność od kilku kluczowych darczyńców, trudność w mówieniu o kosztach organizacji, obciążenie lidera, granice etyczne w pokazywaniu historii podopiecznych.

Granica profilu

Pojawia się, gdy dotychczasowa baza darczyńców i kanały komunikacji nie wystarczają na dalsze działania, a większa skala fundraisingu wymaga nowych kompetencji, nakładów i sposobów pracy.

Ścieżki rozwoju

Od pojedynczych wpłat do trwałej społeczności darczyńców, poszerzanie zakresu finansowanej misji, model mieszany łączący darowizny ze środkami publicznymi i działalnością odpłatną.

Stabilność fundraisingu zależy od trwałości relacji z darczyńcami, a nie tylko od wysokości zebranych kwot.

Tworzy wiedzę, prowadzi badania, rzecznictwo, działania strażnicze i interwencyjne. Efekty jego pracy mają charakter systemowy i rzadko da się je powiązać z przychodem od odbiorcy.

Źródła finansowania

Typowe: konkursy administracji rządowej (m.in. NIW), granty fundacji krajowych i zagranicznych, fundusze na rzecz demokracji i praw człowieka, fundusze korporacyjne. Przy spełnieniu warunków: darowizny i 1,5%, składki, crowdfunding, szkolenia i ekspertyzy, współpraca z biznesem z zachowaniem niezależności, środki UE, np. CERV, Fundusze EOG.

Co pozwala finansować

Dobrze: badania, analizy i publikacje, rzecznictwo i działania strażnicze oraz obsługę zgłoszeń. Trudniej: pracę „pomiędzy” projektami, utrzymanie zespołu, koszty zarządzania, rozwój komunikacji i fundraisingu.

Warunki wejścia

Wiedza ekspercka w swoim obszarze, umiejętność analizy danych, prawa i polityk publicznych, znajomość mechanizmów wpływu na decyzje, wiarygodność w środowisku, zdolność przełożenia problemu na projekt i jego rozliczenia.

Zasoby i kompetencje

Eksperci i zespół projektowy, sieć kontaktów branżowych i z decydentami, zaplecze administracyjne, narzędzia komunikacji. Finansowanie spoza grantów wymaga odrębnych kompetencji i czasu.

Potencjał

Stała praca ekspercka i rzecznicza, specjalizacja i pozycja w temacie, łączenie grantów z darowiznami i działalnością odpłatną, ciągłość działań również między projektami.

Ograniczenia i ryzyka

Trudność w sfinansowaniu podstawowej pracy organizacji, odroczone i trudne do pokazania efekty, odbiorcy bez możliwości płacenia, niższe wynagrodzenia ekspertów niż w innych sektorach, trudne przejście od bezpłatnej wiedzy do usług odpłatnych.

Granica profilu

Pojawia się, gdy finansowanie pojedynczych projektów nie pozwala utrzymać ciągłości działań eksperckich i rzeczniczych, a zakres misji przekracza możliwości zespołu.

Ścieżki rozwoju

Budowanie stałej zdolności do działania, dywersyfikacja dla większej niezależności, pogłębianie specjalizacji i wpływu eksperckiego, niekoniecznie przez wzrost skali.

Kluczowe jest finansowanie podstawowej zdolności organizacji do działania, a nie tylko kolejnych projektów.

Regularne zajęcia sportowe, rekreacyjne, edukacyjne lub rozwojowe dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Model łączy opłaty uczestników albo składki członkowskie z dotacjami publicznymi.

Źródła finansowania

Typowe: opłaty za zajęcia, składki i darowizny członków, konkursy ofert samorządów, programy ogólnopolskie (m.in. w obszarze sportu, kultury i edukacji). Przy spełnieniu warunków: sponsorzy i długofalowe partnerstwa firm, darowizny, 1,5% podatku, dodatkowa działalność odpłatna.

Co pozwala finansować

Dobrze: regularne zajęcia, wynagrodzenia trenerów i instruktorów, wynajem obiektów, udział w zawodach i wydarzeniach, rozwój oferty. Trudniej: koszty stałe niezależne od liczby uczestników, promocję, kadrę organizacyjną, inwestycje w sprzęt i infrastrukturę.

Warunki wejścia

Atrakcyjna, stała oferta i grupa chętnych uczestników, opłaty dopasowane do ich możliwości, wykwalifikowana kadra, dostęp do sali lub obiektu, podstawowe zaplecze do obsługi uczestników i rozliczeń.

Zasoby i kompetencje

Trenerzy i instruktorzy, osoby koordynujące, infrastruktura i sprzęt, podstawowe zaplecze księgowe, umiejętność promocji i budowania relacji ze sponsorami. Przy większej skali potrzebny jest wyraźny podział ról.

Potencjał

Regularne wpływy z opłat i składek, większa swoboda wydatkowania niż w projektach, stopniowy rozwój oferty i kadry, społeczność wokół klubu lub organizacji.

Ograniczenia i ryzyka

Sezonowość opłat, koszty wynajmu i sprzętu, zależność od dotacji, brak kadry, osoby prowadzące zajęcia przeciążone administracją, brak osoby od rozwoju i sponsorów.

Granica profilu

Pojawia się, gdy utrzymanie regularnych zajęć przekracza możliwości finansowe, kadrowe lub organizacyjne, np. przybywa chętnych, a brakuje trenerów i czasu na koordynację.

Ścieżki rozwoju

Utrzymanie i umacnianie regularnej działalności, poszerzanie oferty i grup odbiorców, rozwijanie zaplecza organizacyjnego, możliwe połączenie z profilem usługowym lub społeczno-gospodarczym.

Samo pozyskanie środków nie gwarantuje regularnych zajęć. Stabilność zależy też od stałej grupy uczestników, kadry i infrastruktury.